Chciałbym dokonać pewnego podsumowania 2014 roku, gdyż zebrałem bardzo dużo wiadomości na temat przeróżnych aspektów dotyczących gry na trąbce.
W moim pierwszym wpisie http://www.trumpeters.pl/mindset-relaks ... vt7701.htm opisałem, co zaszło dokładnie rok temu i jakie miało to konsekwencje. Dzisiaj dzielę się zdobytą wiedzą od tamtej pory. Zacznijmy od rzeczy najważniejszych.
Jeśli chodzi o samo granie na instrumencie(nie tylko trąbka) na pierwszym miejscu stawiam słuchanie! Tylko i wyłącznie słuchanie. Niemożliwe jest wyrobienie ładnego brzmienia nie słuchając możliwie najlepszych muzyków. Warto zadać sobie pytanie: Jak często słucham wybitnych trębaczy? Gdy wdrożyłem do codziennej praktyki słuchanie dużo się zmieniło. Z tego powodu stworzyłem prosta rade: Słuchaj, a jeśli to nie pomaga słuchaj więcej.
![Wink ;)](./images/smilies/icon_wink.gif)
Druga rzeczą, która wywraca do góry nogami typowe granie, jakie spotyka się np. w orkiestrach typu OSP(napięcie, brak kondycji, brak skali) jest proste ćwiczenie 19/30s opisane już w pierwszym wątku wspomnianym wyżej. Jeśli przez kilka lat trąbka to źródło jakiegoś wysiłku i frustracji to po tym ćwiczeniu doznajemy istnego szoku. Cały wysiłek, który wkładaliśmy w produkcje dźwięku znika, a dźwięk otwiera się do granic możliwości. Najprościej mówiąc cale niepotrzebne napięcie zostaje zlikwidowane. Brak napięcia - większa kondycja. Brak napięcia - koniec kłopotów ze skala.
Kolejna obserwacja dotyczy centrów dźwiękowych. Przez wiele lat bardzo dziwnym zjawiskiem było dla mnie jakby "przytłumienie" dźwięku. Możemy to zaobserwować, gdy chcemy zagrać możliwie jak najgłośniej, a trąbka stawia opór. Nie ma znaczenia ile wysiłku w to włożymy trąbka nie zagra głośniej, gdy nie gramy dźwięku "w centrum"(ang. pitach centr)! Aby je odszukać pomocne są tu dwa ćwiczenia:
Gra na leadpipe(rurka ustnikowa po wyjęciu krąglika od strojenia) lub lip Bends(obniżanie dźwięków bez użycia tłoków). Obydwa ćwiczenia dają podobny efekt - odszukanie centrum w dźwiękach. To bardzo proste. Zagrajmy np. G i zejdźmy do F(oczywiście bez użycia pierwszego tłoka). Gdzieś pomiędzy nimi usłyszymy, że minimalnym wysiłkiem produkujemy bardzo pełny dźwięk - trafiliśmy w centrum. Możemy zagrać go bardzo głośno, ale i również bardzo cicho. Będąc świadomym centrów dźwiękowych zauważamy, ze artykulacja zostaje znacznie ułatwiona. Wtedy mamy pewność, ze gramy zgodnie z fizyka instrumentu, a nie przeciwko niej.
Inna rewolucja jest ćwiczenie samego króla wysokich dźwięków - Cat'a Anderson'a. Whisper G - dźwięk grany niczym szept przez 20 minut(przynajmniej tak to widzimy w Cat Anderson Trumpet Method). Na youtube jest kilka filmów demonstrujących to ćwiczenie. Nie ma w tym nic skomplikowanego. Bardzo ciche ćwiczenie wymaga bardzo malej szczeliny wargowej. Wysokie dźwięki wymagają tego samego. Nic dodać nic ująć.
Ćwiczenia Clarka to niezbędnik każdego trębacza. Zadbają o stabilny przepływ powietrza, co jest sprawa pierwszorzędną, a dodatkowo pomogą wyćwiczyć technikę.
Natknąłem się tez oczywiście na szkole Carmine Caruso. Ćwiczenie six notes świetnie zapobiega kombinowaniu zadęciem przy zmianie dźwięków, (ale daleko mu do efektu 19/30). Długie dźwięki ze zmiana dynamiki rozwijają kontrole nad nimi.(Ważne - gdy nie bierzemy pod uwagę centrów dźwiękowych w tym ćwiczeniu staje się ono bezużyteczne). Ćwiczenie Seconds sprawdzi się przy atakowaniu dźwięków na granicy naszej skali(dźwięków, do których ciało i umysł nie są przystosowane).
Nie obeszło się również bez problemów. Ostatnio borykam się z tzw. "duble buzz”, czyli obok normalnego dźwięku pojawia się "bzyczenie". Bardzo frustrujące i trudne do zlikwidowania. Eksperymentując nad tym zjawiskiem nie pomaga żadne ćwiczenie! Jedynym sensownym wyjściem jest robienie dłuższej przerwy 2-3 dni i wszystko wraca do normy. Mogę jedynie zgadywać, ze problem "double buzz" wynika albo z przetrenowania(fakt - grywałem długo) lub w wyniku niesystematycznego ćwiczenia.
Dziękuję za przeczytanie tej ściany tekstu i zachęcam do dyskusji. Gdybym cos pominął lub napisał cos "szkodliwego" proszę się nie krępować. Nie posiadam wykształcenia muzycznego, a do powyższych wniosków doszedłem po prostu eksperymentując i szukając tego samodzielnie. Załączam na koniec cały mój trąbkowy folder z materiałami:
https://drive.google.com/folderview?id= ... sp=sharing
Przetłumaczona wersja 1930 to rusty_rusell_1930_pl.pdf
Oryginał dostępny jest http://www.rustyrussell.com/1930s/1930sRev.pdf
Pozdrawiam.